Muchos Gracias

Prettige feestdagen,
Hier is de feeststemming zekerlijk ook meer dan aanwezig... Vanaf nu beginnen de posada's en ist iederen dag de bedoeling te feesten en zoveel mgl vuurwerk af te schieten.
We zitten hier nu al bijna drie weken in Calpulli de los niños, en het is met pijn in ons hart dat we deze huiselijke stek zullen moeten verlaten. Niet getreurd, er staan ons nieuwe avonturen te wachten in Mexico City waar we zullen blijven logeren bij padvinder Raoul... We zijn benieuwd!
Een kleine, moeilijke selectie uit onze belevenissen...

Onze dagen bestaan hier vooral uit immens lekker koken, theetjes drinken, spelletjes uitwerken, ravotten met de machtige kindertjes, wastje doen en aperitieven. En we komen zowaar iedere dag tijd tekort!
Uiteraard is er nog voldoende tijd voor een uitstapje hier en daar:
In Cuernavaca mochten we logeren bij de familie van onze nieuwe vriend Jerry. Ongelooflijk gastvrije kerst-kitch omgeving. Typische Mexicaanse eetgelegenheden bezocht en goedgekeurd, ford van Cortes gedaan, rondgeslenterd in aangenaam stadje alwaar het zogezegd altijd lente is.
Ook hebben we de worstelmatch van ons leven gezien (good vs evil, maskers, dwergen, zotte choreografien om publiek op te jutten, the crowd goes wild... (En natuurlijk onszelf).
We werden uitgenodigd in Orizaba, alwaar twee belgische meisjes werken, om een feestje van de universiteit bij te wonen. Ondanks enkel frisdrank a volontee, toch ng in orde gekomen (zie ballonnen-maskerfoto's).
We kregen belangrijk bezoek in Calpulli van bisschop Don Samuel (lang verhaal, veel betekend vr de native people) . Een ceremonie ih cactusveld bijgewoond, iedereen werd gezegend, meskal gedronken, moeder aarde werd vastgehouden, bedankt en hoeft het gezegd... er werd gedanst. Een groep Amerikaanse universiteitsstudenten waren ook aanwezig, en we werden vriendelijk uitgenodigd om hen te vervoegen op hun tocht nr de Popocatepetl (Nu ng actieve vulkaan). Waw, die atmosfeer daar hoog id bergen, onbeschrijflijk en beklijvend... We mochten blijven slapen in the hermitage ve machtige 90j zen-broeder, met uitzicht op de vulkaan. Getrakteerd op meditatie id zeer spirituele kapel. Het was er ongelooflijk koud, mr gn erg dit droeg bij tot de sfeer (sjarzekes rond ons heen, open haard, gn electriciteit mr kaarsjes, meskal, prachtige sterrenhemel, vettige matrassen mr in overdreven gezellige kamertjes, kabbelend watervalleke doorheen alle bouwwerken heen).
Samen met honderdtal Mexicanen uitgebreid gepicknickt bij waterval, spelletjes gespeeld en piñada kapotgeslaan... Vreed gezellig!
Een stapke gewaagd in discotheek La Rokka, heel ons ding... we hebben er gedanst met de duivel.

Fjoew, zo moeilijk, teruglezend wordt duidelijk dat er echt miljoenen momentopnames zijn die het delen waard zijn, we doen ons best...

Feliz Navidad
x