La bella vida

We zijn zo zot van Guatemala dat wanneer Tijzemans afscheid neemt van het verrassende Honduras wij dit ook voor eventjes doen...De grens over en in volle vaart naar Chiquimula (weer eens een naam die nie altijd even vlot over de lippen wil rollen). Tis ons ding, gezellige centrumplaats, ideaal om te 'hangen' en overal kraampkes vol lekkers (we zijn kampioenen in het samenstellen van heerlijk gevarieerde plats, overal kopen we iets en dat alles samen voor de volle euro). Welstellende toeristen als we zijn heeft ons hotel een zwembad waar we baantjes à volonté trekken (detail : is nog geen 10m lang). En we blijven sportief en zien serieus af op volcan Ipala. Leuke wandeling, alleen jammer dat de lava vervangen is door een meer met een geurtje. Vlotjes weg naar onze volgende bestemming Antigua. Bij een gezin verbleven waar we alweer de beste maten waren van de kindjes. Ne superleuke markt waar we dagelijks ons groentjes kochten en niet te vergeten de sletskes die ik (Miet) nu al zo lang wilde.Antigua is omgeven door volkanen, wat een prachtig uitzicht geeft! Deze keer wilden we echter voor 'nen actieven' gaan. Pacaya is het geworden. Feit is dat iedereen er maar bleef op hameren hoe gevaarlijk het wel was, een tour zou noodzakelijk zijn om gewapende overval of verloren te lopen te vermijden. Ok dan...Met een mini-buske vol toeristen vertrokken, bij aankomst stonden de kinderen paraat om ons ne stok aan te smeren of een ritje op het paard. Omdat we hier echte 'tèsen' zijn, hier niet op kunnen ingaan maar wat verkooptips in het Engels aangeleerd...De tocht zelf viel vré goed mee, en de groep uiteindelijk ook, wel beetje schools hoe het jonge meisje die ons gidste ons benaderde, grupo listo?De lava was heel indrukwekkend: het ritselende geluid, de hitte,kleur,...op ons gemakkie van genoten, maar na 5 min wou de gids alweer vertrekken (we zijn het toch niet gewoon om in groep te gaan), maar "uh...wij hebben nog 20 worstjes mee, we dachten dat we die konden grillen...", groep efkes krom met ons gelegen,maar toch bereid om te wachten. Helaas konden we niemand overtuigen hoe lekker ze wel waren en gingen we even later terug met nog 18 worstjes in onze rugzak.De chauffeur is mss ook nog wel het vermelden waard! We hbbn al meermaals voor ons leven gevreest maar deze was toch echt ne waaghals. Hij zoefde als zot door de bochten heen (constant in 1ste vitesse, vond het niet nodig om te verzetten), en maar liedjes zingen en brullen of we gelukkig waren --> De 2 Belgskes die van voren zaten bij gevolg mopkes tappen hé, hoho we waren populair!Lago Atitlan stond ook op ons verlanglijstje, de keuze gaat naar San Pedro la laguna!Een echte voltreffer, de helft van de inwoners is hier zot en wij houden ervan! Zeer gezellige straatjes, de beste licuado's aller tijden,overweldigend groot meer!2 Deense meisjes leren kennen die ne keer kwamen monopolieën, maar verder dan kletsen en een fles rum nuttigen zijn we niet geraakt...Tine en ik werden namelijk gelokt door hemels Kerkgezang (uren a e stuk, leek wel of 100 mensen de ziel uit hun lichaam aan t zingen waren), dat willen we zien!Ons toch vré gejeund met het 6-tal + synthesiser die we aantroffen. De sfeer zat erin en even later belandden we in een bar, t was de moeite! Even verderop ligt Chicicastenango waar de grootse markt van t land doorgaat...daar moeten we naartoe!Voor de mensen die er maar niets snappen van mijn plichtsbewust omgaan met budget (weet het ik sta voor iets anders bekend), kheb het gat in mijn hand voor 1ne dag terug weer de volle vrijheid gegeven en bijgevolg "thuisgekomen" met een buzze, riem en truitje...en laat ons zeggen dat Tine al even in form was!Het voelde goed, hahaha!Heel kleurrijke markt, superveel volk, lekker vuil en goe warm! Stukken kouder was het echter in Xela (=Quetzaltenango), mannekes om te bevriezen! Zelf in de 30-bedden-tellende dorm ( met 1 tv hahaha).We zijn dan maar op uitstap geweest naar de hot springs Fuentes Georginas! En die waren echt wel superhot. Heel gezellige boel trouwens, allemaal tetterende vrouwen, deugddoende 'spa'!De dag erna luilekkergedoe over boord gegooid en voor Santa Maria gegaan (1van de hoogste en heel steile volkaan v Guat). Met instructies van ne maat in de hand en nen opgescharrelden (Neil, Amerikaan - ne man in de buurt is altijd handig dachten we zo - Tine had hem ovetuigd dr te zeggen dat we goeie stappers zijn). We zagen t volledig zitten, wel efkes schrikken wanneer we oog in oog staan met de gekozen bedoening, heel impressionant! Niet meer zo zeker van ons stuk beginnen we er aan, man die gast gaat veel te rap!Na een uur ben ik al kapot, dit gaat mijn petje te boven hahaha, onze maat kan ons wel appreciëren en vindt het op den duur al niet meer zo vreemd wanneer we vragen om pauze (omdat we niet meer kunnen) en dan op t gemakske 1tje opsteken...Ieder gaat zijn eigen tempo- Neil voorop, even verder Tine en nog een beetje verder zwoeg ik samen met mijn nieuwe maten: een groep maya-vrouwen die erin slagen mopjes te maken en dit op hoge hakken en loodzware zakken zonder al te veel te blazen te volbrengen! Na 3u1\2 bereiken we met z'n allen de top! De Max! Wel heel koud en vré veel wolken, zowieso wondermooie ervaring! Tine krijgt haar 'zware Belgische hoest' terug en ik een koortsblaar, tijd om te gaan bakken op het strand! Monterrico is een magische plaats : zwart lavastrand en immens hevige golven!Een paradijs ! We leren weer leuke mensen kennen, eten en drinken goed en gaan vissen. Amai gene zever, das dus nie gemakkelijk, het net dat je moet uitgooien is loodzwaar en onze vislijn belandde merendeels in de bomen en planten...bijgevolg schampere buit van 1 camaron...alle chance dat onze uiterst sympathieke meester meer succes had! We krijgen alle vis mee, nu nog plaats zoeken waar we die kunnen klaarmaken...We leren Carlitos kennen en op subtiele wijze verkrijgen we het voorstel of we mss zijn keuken willen gebruiken...bizarre avond, vissen bleken uiteindelijk verdwenen en C maar ne rara kwast, maar we zijn echte plantrekkers! Guatemala was de max, nu de beurt aan El Salvador. Land met rijke geschiedenis die nie echt rooskleurig klinkt...laten we ne keer gaan zien... De mensen zijn hier supervriendelijk en hulpvaardig, nie echt veel toeristen gewoon, we hebben hier succes (congratiolations you are beautiful!). Santa Anna mag voor ons de spits afbijten. Mooie stad, heel divers, soms heel verzorgd en proper en soms echt bwakkie. We gaan efkes apart, nie evident om constant samen te leven, efkes ademruimte doet ons deugd! Eigenlijk niet veel zaaks gebeurd, behalve dat ik in ne megagrote kringloop ben beland waar ik op t gemak enkele uren mijn hartje heb kunnen ophalen en dus maw pruts heb kunnen kopen. Mij ferm moeten inhouden of kwas nu aan t tsjoolen met 1000 verkleedkleren en servies in mijne trekzak. En Tine was uiterst tevreden met ne afschuwlijke film in de cinema, ne mens moet al ne keer kunnen doen waar hij in Belgica voor bekend staat he, we zijn er weer beiden klaar voor. San Salvador,veel belovende plaats, start met een doktersbezoek...kheb al enkele dagen immense oorpijn en tis nie te doen lastig, efkes tsjoolen maar uiteindelijk bij supergrappige en vooral heel goeie oorspecialist geweest. Kriepe als ik ben, beetje zenuwachtig, maar Tine was heel lief en alles werd uitgebreid uitgelegd, en joepie wij verstonden het ! Kiezige toestanden uit mijn oor gehaald die voor blokkage zorgden en een spoeling, ben herboren! Ons plan uitgevoerd en enkele uitstekende museums bezocht. Door ne markt gelopen waar iedereen aan je begint te trekken en je zo proberen naar hun kraam te lokken ?¿!?Ne Salvadoriaan leren kennen die 3 jaar in Nederland heeft gestudeerd, en verbluffend goed ons taaltje beheerst. Hij heeft ons meegenomen naar zijn dorp. En de ietwat vreemde partyseen ontdekt van San Salvador samen met onze leuke hostalvrienden, alwaar Tine zot was van de door haar aangevraagde nummers van Abba, ik zat te puzzelen in de kelder samen met Big Mama, en BonJovi onze nieuwe held is geworden! Misschien tijd voor iets rustiger, we zijn het niet meer gewoon...ons oog valt op een klein dorpje waar in het weekend een foodfestival wordt gehouden. Klinkt goed, alleen is het in wekelijkheid iets minder spectaculair, hahaha.Geen nood Suchitoto heeft een leuke wandeling naar lago Suchitlan te bieden en een heuse ontdekkingstocht naar de wonderlijk speciale watervallen Los Tercios = die doog staan.